Miller et Bertaux - A Quiet Morning

[M_Michal]

A Quiet Morning marki Miller et Bertaux to aromatyczno - przyprawowe perfumy dla kobiet i mężczyzn. A Quiet Morning został wydany w 2008 roku. Perfumy zawierają takie składniki, jak szafran, ostryż, ryż, liść palmy, kwiat pomarańczy, drzewo sandałowe i cedr.

Bardzo przyjemne i komfortowe perfumy. Wszystko rozwija się bardzo leniwie, przytulnie i miło. Szafran i ryż wyczuwalne są od początku, a to wszystko doprawia sandał i kwiat pomarańczy. Ewolucja zapachu jest wyczuwalna, ale jak sama nazwa wskazuje, odbywa się to nie śpiesznie. Bardzo mi się podoba ta kompozycja, chociaż nie jest w 100% moja. Doceniam i gorąco zachęcam do testów.

Mocne 5.

[wahoo]

Kompozycje MeB są niecodzienne, w oficjalnym spisie nut często wymieniane są niespotykane gdzie indziej składniki, stąd też odbiór tych perfum jest momentami problematyczny. Ja z "A quiet morning" miałem ten problem, że przy pierwszym teście ze zdumienia przecierałem oczy patrząc na deklarowane składniki. Nic mi się nie zgadzało, myślałem, że Galilu pomyliło sample. Kolejne testy wyprowadziły mnie z błędu, ale pewien element zaskoczenia i niedowierzania cały czas im towarzyszył.
Czy fakt, że ze składników typu ryż, liść palmy, szafran, itd., autorowi wyszło coś wyraźnie "oudowego" dowodzi wysokiego kunsztu? Oud piszę w cudzysłowie, bo nie jest to oczywiście orientalny, smrodliwie-drzewny killer, ale woń Cichego Poranka zdradza podobieństwo z wieloma pachnidłami, które wprost deklarowały zawartość oudu.
Niestety wszystkie te dywagacje i rozbieranie zapachu na części pierwsza nie ma wielkiego sensu, bo po 4h nie ma po nim śladu. Lipa.
4=/6

[M_Michal]

Bo to są perfumy "quiet" i pachną tylko w "morning". Na mnie większość zapachów MeB się słabo trzyma, więc ich walorów użytkowych nie biorę pod uwagę przy ocenie. Ale kompozycje mają bardzo dobre. Ta jest tego przykładem.

[Machiavelli]

Moje wrażenia są natomiast zgoła odmienne. Oudu nie wyczuwam, w ogóle brakuje mi w tym zapachu przyprawowej ostrości i ciepła.

W otwarciu dominuje szafran, ale jest on podany jak dla mnie dość chłodno, ascetycznie i wręcz pedantycznie. Nie wiem skąd wzięło mi się to skojarzenie, ale pachnie mi nawet nieco medycznie. Po około 10-15 minutach robi się już nieco bardziej drzewnie-korzennie. Wciąż prosto i jak dla mnie chłodno i niesympatycznie. Co wprawia mnie w delikatną ambiwalencję, ponieważ wonie, które wyczuwam (szafran, cedr) kojarzą mi się bardzo ciepło i orientalnie.
Tutaj jest przyprawowo, ale imho zupełnie nie orientalnie. Raczej jak jakaś sterylna, molekularna kuchnia, gdzie kucharz pracuje pod laboratoryjna lampą i w lateksowych rękawiczkach.

Bardzo oryginalny, prosty szafranowiec. Subiektywnie nie mogę powiedzieć, żeby mi się spodobał, ale obiektywnie nie mogę zarzucić nic poza kiepskimi parametrami (trwałość na poziomie 4-5 godzin, przez większość czasu bilskoskórnie).

[M_Michal]

I przez to, że kompozycja nie jest orientalna a przyprawowa, to bardzo mi odpowiada.