Yves Saint Laurent - Kouros EDT (1981)

[Qwerty1]

Piękna kolekcja.
Wiecie za co najbardziej szanuję Kourosa? Za ten przesyt. Niewiele jest perfum, po których prędzej czy później nie czuję jakiegoś niedosytu. Może on być spowodowany trwałością, projekcją, liniowością, prostotą, jakąś jedną wadzącą mi nutą, jakimś syntetycznym dnem, zwyczajnie nudą czy nawet wyglądem flakonu. Kouros jest zaprzeczeniem tych wszystkich mankamentów. Nigdy nie miałem poczucia, że czegoś mi w nim brakuje. Każdorazowe użycie go to niemalże przygoda, trzeba mocno zapiąć pasy bo będzie niezła jazda. Szanuje go za to bardzo, jednocześnie uważam za jak najbardziej noszalny i złego słowa za niego nigdy nie usłyszałem. Jest jedną z dwóch znanych mi pozycji w świecie perfum, działającą na mnie wręcz narkotycznie - przez pierwsze 15-30 minut odczuwam coś na kształt strzału nikotynowego. Niesamowita sprawa.

[Viking]

Kilka dni temu upolowałem flakon w folii z 86 roku. Fajnie było poznać jak pachnie taki "dziewic", natomiast nadal i mimo wszystko, za lepsze uważam L'Oréal 2020+.

[Bebel]

Chętnie obejrzał bym film z takiego unboxingu

[Viking]

Nie było żadnego uniesienia, ochów i achów. Wyjąłem z folii, wyjąłem z pudełka i strzeliłem kilka psików na łapę.

[aiai]

Kilka dni temu upolowałem flakon w folii z 86 roku. Fajnie było poznać jak pachnie taki "dziewic", natomiast nadal i mimo wszystko, za lepsze uważam L'Oréal 2020+.

Loreal 2020 to aktualna wersja?

[Qwerty1]

@aiai Na to wygląda. @Viking pisał też o tym 9.05.2025.

[Czarny]

Jakby ktoś chciał pachnieć pod prysznicem Kourosowymi nutami to polecam zaopatrzyć się w żel pod prysznic Pino Silvestre Black Musk. O ile wąchając z butelki tego tak nie czuć, tak pod prysznicem im dłużej rozścieramy tym więcej wychodzi charakterystycznego brudnego piżma z Kourosa a i reszta nut też jest w tym samym klimacie. Do tego po umyciu czuć też na skórze mszano--kadzidełkowe nuty co ponownie kojarzy się z Kourosem. Jak ktoś nie chce szukać żelu w ciężko dostępnym zestawie prezentowym to opcja jak znalazł

[ElectricBlue]

Dorwałem miniaturę Parisa i muszę przyznać, że wszyscy tutaj chwalący stare formuły mają rację. Jakby mi tak w kiblu pachniało, to bym z niego nie wychodził. Piżma pomieszane z cytryną i mchem - bajka.
Tak jak wiele obecnych perfum przenosi mnie do składu plastikowych gratów i domu publicznego z kobietami pryskającymi się tanimi, słodkimi zapachami, tak ten od razu zabiera na letnie może śródziemne od europejskiej strony. Czuć bryzę, wodę z cytryną, okalającą wody zieleń. Kiedyś to były YSL.

[Nocny Duszek]

Też ostatnio zdobyłem miniaturkę. Pełne 10 ml za śmieszne 35 zł. Również nie dziwie się tym którzy polują na stare wersje. Zupełnie inny odbiór, nawet sama baza na następny dzień jest naprawdę bogata, z obecnych wersji to w sumie zostaje tylko piżmo i miód.

[ElectricBlue]

Ach, zapomniałem dopisać miód, który w staruszku jest świetnie wyczuwalny. Szczerze nie rozumiem co jest dziadkowo-szaletowego w Parisie, bo o ile początek za pierwszym razem jest niewspółczesny, tak chwilę później robi się z tego piękny, męski zapach.

[Ribok]

a czy ktoś tu już wspomniał że szampon leczniczy "Nizoral" ma podobny klimat co baza Kourosa? Jeśli nie, to ja wspominam :-)

[honoris causa]

Ktoś we wcześniejszych odpowiedziach pisał, że nie rozumie, jak można uznać Kourosa za zapach dziadkowy i śmierdzący. Ja to rozumiem. Psiknąłem się dziś wersją z roku premiery i mam te same przemyślenia, co zawsze (raz na rok wracam do niego). Zapach jest bogaty i przeszywający, parametry ma mordercze - bez dwóch zdań, ale działa dobrze tylko, gdy jest chłodniej. Gdy robi się cieplej cała ta złożoność i bogactwo kompozycji zamieniają się w nieświeżego dziada. Zamiast wykąpanego i ogolonego gościa mamy zaniedbanego dziada, co od 2 miesięcy nosi jedną parę spodni. Niestety może z moją skórą to nie współgra, ale mam poczucie, że Kouros po prostu się zestarzał. Zapach wyjątkowy, ale passe.

[Czarny]

Całkowicie cię rozumiem. Stara wersja pachnie dobrze wyłącznie w chłodzie, potrzebuje chłodu i wtedy jest znakomita. Nowa dla odmiany potrzebuje ciepła, choć ja nadal wolę nosić zimą. Niestety ja również nie potrafię nosić vintage w ciepłe dni, robi się wtedy taki kwaśny od cywetu.