J.F. Schwarzlose Berlin - Rausch EDP (2012)

[Cookie13]

Zenek gwiazdą cult eternal był od zawsze . Teraz "tylko" został wprowadzony na salony przez Jacka Kurskiego .

[Cookie13]

@ leonidas

I jak werdykt tandemu recenzenckiego ?

[Greg]

Zafrapowany recenzją Cookiego oraz informacją, że przedłożył Rausch ponad 20MARS2022 czym prędzej zaopatrzyłem się w sampla, który towarzyszył mi wczorajszego wieczoru testowo na przedramieniu i dzisiaj przez cały dzień, już globalnie.

Jest ciekawie - zapach nie jest jakoś szczególnie mroczny, w żaden sposób nie jest turpistyczny, ma jednak pewien wymowny, odrobinę dwuznaczny klimat - lekko owocowe otwarcie kojarzące się z drinkiem lub ogólnie barem i rozlanym alkoholem, odrobina dymnej wanilii - która wraz z upływem czasu robi się coraz brudniejsza i bardziej dymiąca, pudrowe akcenty, wyraźnie trudniejsza, drzewna, oudowa baza - można powiedzieć, że im dalej w noc, tym bardziej tajemniczo. Jest w nim coś ze wspomnienia sobotniej nocy - późny powrót do domu, ostatnie słowa w drzwiach mieszkania, zapach jej waniliowych perfum wymieszany z papierosowym dymem z klubu, rozgrzanym ciałem i trudami nocy, zbliżająca się pointa... Tylko, że to jest zapach JEJ perfum, nie moich.

Myślę, że jeżeli ktoś szuka waniliowego, ale nie cukierkowo słodkiego zapachu - takiego z zabrudzoną i dymną wanilią, oudowymi i drzewnymi akcentami, nietuzinkowego, oryginalnego, wieczorowego to jest to bardzo ciekawa propozycja. Dla mnie otwarcie kompletnie uniseksowe, w środkowej fazie - chyba głownie przez pudrowe akcenty - przechyla się odrobinę za daleko w kobiecym kierunku, w bazie zaś jest szorstko męski. Będę chciał Rausch jeszcze trochę potestować - mam wrażenie, że jest to zapach nieoczywisty - dość monolityczny, gęsty, gdzie wcale niełatwo wyłuskać poszczególne niuanse. Parametry wydają się być dobre - projekcja wyraźna, aczkolwiek nienachalna, trwałość spokojnie w okolicach 10 godzin.

[Cookie13]

(...) Jest ciekawie - zapach nie jest jakoś szczególnie mroczny, w żaden sposób nie jest turpistyczny, ma jednak pewien wymowny, odrobinę dwuznaczny klimat - lekko owocowe otwarcie kojarzące się z drinkiem lub ogólnie barem i rozlanym alkoholem, odrobina dymnej wanilii - która wraz z upływem czasu robi się coraz brudniejsza i bardziej dymiąca, pudrowe akcenty, wyraźnie trudniejsza, drzewna, oudowa baza - można powiedzieć, że im dalej w noc, tym bardziej tajemniczo. Jest w nim coś ze wspomnienia sobotniej nocy - późny powrót do domu, ostatnie słowa w drzwiach mieszkania, zapach jej waniliowych perfum wymieszany z papierosowym dymem z klubu, rozgrzanym ciałem i trudami nocy, zbliżająca się pointa... Tylko, że to jest zapach JEJ perfum, nie moich.

Doskonale wyłożone, czym jest Rausch.
Właśnie ta dwuznaczność z każdym kolejnym testem wydawała mi się coraz bardziej intrygująca. Pokusa grzechu i smutek. Może pointa to właśnie ten smutek pojawiający się po tych wszystkich ekscesach nocy?