Byredo - Baudelaire

[kwiatek]

Charles Baudelaire to francuski pisarz - poeta wyklęty. Nie dziwi wobec tego fakt, że zapachowa interpretacja Byredo niesie tak duży ładunek emocji. Mrok i niespotykany żar tej kompozycji stanowią o jej sile, kiedy wiatr świeżych przypraw migocze w ogniu palonych żywic. Gdy ciężki akord skórzany ciągnie zapach ku dołom ambry i paczuli, to kadzidło frankońskie wzbija się w stronę nieba. Baudelaire trwa w idealnej równowadze, gdzie sacrum i profanum zdają się tworzyć nierozerwalną całość.

Nuty: jałowiec, kminek, czarny pieprz, kadzidło frankońskie, hiacynt, skóra, papirus, paczula, ambra.

Można go nabyć w Galilu, występuję w dwóch pojemnościach:
50ml za którą przyjdzie potencjalnemu nabywcy zapłacić 430zł
oraz 100ml za która zapłacimy 630zł

Mroczny, dziwny, niebanalny, dla niejednego nienoszalny.

Moje skojarzenia:

1. Gdzieś to już czułem, hmmmm... a czułem podobne akordy w oud immortel
(jeśli ktoś spróbował jednego, to powinien także drugiego)

2. Ciemna piwnica bez światła, dosyć wilgno, ktoś trzyma w piwnicy ziemniaki(pewnie winna paczula).

Zrobię sobie innym razem test porównawczy Baudelaire oraz Oud immortel.

BTW te załączniki kiepsko wyglądają...

[Cookie13]

Mam próbkę, znam.
Oceniam na "5".

[kwiatek]

szczerze mówiąc po teście łokciowym
nie ma w nim nic co by mnie zaintrygowało,
co by mnie poruszyło, taka smutna woń...

[Cookie13]

I właśnie ta delikatna dekadencja mi się w nim podoba.

[kwiatek]

a kiedy i na jaką okazję byś go użył Cookie13 ?

[Cookie13]

Na wieczorny spacer z przyjacielem lub kobietą, w kwietniowy wieczór.

[kwiatek]

Na wieczorny spacer z przyjacielem lub kobietą, w kwietniowy wieczór.

wracasz ze spaceru, zjadasz kolacje,
kładziesz się do łóżka i masz wrażenie,
że położyłeś się na ziemniakach w piwnicy hahaha
ciekawe...

[Cookie13]

I tutaj jest rozwiązanie; kartofle na kolację. A klimat zachowany ( ha,ha,ha ), i sny o... wykopkach murowane.

[kwiatek]

I tutaj jest rozwiązanie; kartofle na kolację. A klimat zachowany ( ha,ha,ha ), i sny o... wykopkach murowane.

:lol:

[Cookie13]

A jako wieśniak patentowany, wiem co mówię, jak mówię o wykopkach ( ha,ha,ha ).

[kwiatek]

A jako wieśniak patentowany, wiem co mówię, jak mówię o wykopkach ( ha,ha,ha ).

raz w życiu miałem okazję być na wykopkach,
pracowałem jak najprawdziwszy wieśniak

Baudelaire wydaje się być ugrzecznionym w porównaniu do Oud Immortel...

[Cookie13]

Tak naprawdę to Baudelaire wcale nie jest żadnym ekstremalnym niszowcem. Summa summarum, to jest bardzo noszalny.

[kwiatek]

zgoda, jest niszowcem ale nie ekstremalnym,
przyznam, że noszalny jak najbardziej jest ale nie dla każdego...

[Cookie13]

To oczywiste, że dla osób dla których szczytem ekstrawagancji jest Bleu De Chanel ( swoją drogą nie jestem już tak cięty na tego Chanel'a, jak krótko po premierze; w swojej kategorii to niezłe pachnidło ), mogą nie załapać klimatu.

[kwiatek]

owszem do takiego Bleu De Chanel trzeba mieć określone podejście,
jak i do Baudelaire także, czyli pełna zgoda Cookie13.

[Cookie13]

Istnieje pewien rozdźwięk pomiędzy nazwą zapachu, a zawartością flakonu. Po prostu ten Baudelaire by Byredo jest zanadto dystyngowany i ugrzeczniony w porównaniu legendarnym poetą. Nie zmienia to jednak faktu, że to kompozycja obiektywnie interesująca, lokująca się gdzieś w kategorii nowoczesnych woni kadzidlanych, że się tak wyrażę. Nie dostrzegam tutaj żadnych konotacji sakralnych, wręcz przeciwnie - to zapach bardzo świecki, z pewną nutką dekadencji, jaka cechuje także Memoir Man - Amouage, chociaż zapach marki z Omanu jest jednak mroczniejszy. Baudelaire jest zapachem pozbawionym jakiegoś ostentacyjnego turpizmu, ale abstrahując od sugestywnej nazwy, nie poczytuję mu tego za wadę. Korzystając z możliwości powtórnego ankietowania, oceniam na mocne "5".

[Cookie13]

Przede wszystkim muszę koniecznie zaznaczyć, że w przeciwieństwie do kwiatka, na mnie ta paczula w Baudelaire wcale nie jest taka ekspansywna, a co za tym idzie traumatyczna ( piwniczno-wykopkowe analogie ). Na mojej skórze pięknie za to wybrzmiewa aspekt przyprawowy tworzony przez jalowiec i czarny pieprz, bardzo frapująco prezentuje się także hiacyntowa nuta kwiatowa na subtelnym olibanowym podbiciu. W ogóle uważam, że Baudelaire to zapach niezmiernie intrygujący i nowoczesny zarazem. Z naciskiem na nowoczesny - nie wiedzieć czemu od początku tak odbieram Baudelaire'a, którego klasyfikuję jako takiego modernistycznego, dość nietypowego kadzidlaka.

[xentrix]

wczoraj na skore poszedł Byredo - Baudelaire . Kwiatek zauważył dosyć spore podobienstwo do Byredo - Oud Immortel. Powiem szczerze ,ze ma racje . Dla pewnosci wytargalem resztki próbki Oud Immortel ( ktore wygrałem w konkursie forumowym ) i psiknalem na przedramie. Podobienstwo spore. Wydaje mi sie , że to kadzidło frankonskie i papirus są elementem wspolnym . Woń jest dosyc specyficzna . Kadzidło to jak na moj nos jest innym typem kadzidła niż spotykane zazwyczaj w perfumach. W sumie nigdy sie nie zastanawialem az tak głeboko jakie sa typy kadzideł ,to tutaj jednak jest odmienne. Calkiem ciekawe. Widac , ze Baudelaire i Oud Immortel to bracia , jednak Oud Immortel jest bardziej mroczny , złowieszczy a Baudelaire bardziej grzeczny , powiedzialbym ,ze bardziej nawet noszalny. Woń jest niespotykana w massmarkecie - w koncu to nisza Projekcja Baudelaire lekko powiedzialbym powyzej sredniej . Natomiast co do trwalosci to sie nie wypowiem, bo niestety po ciezkim tygodniu przespalem prawie całą niedziele .... :/ Aplikacja z probki z atomizerem. Czy ten zapach to moja bajka ? hmmm...chyba nie .A może za mało go znam ?

[Cookie13]

Nieczęsto zmieniam wystawione wcześniej oceny poszczególnych zapachów, ale w przypadku Baudelaire'a muszę jednak zrobić wyjątek od tej zasady, do czego w znaczący sposób przyczyniają się testy z nabytego niedawno dekantu. Muszę się przyznać, że przeżywam swoisty renesans fascynacji tym zapachem. Istnieje pozorny rozdźwięk pomiędzy nazwą zapachu, a zawartością flakonu. Nie jest bowiem Baudelaire naznaczony jakimś szczególnym turpizmem, którego można przecież oczekiwać po zapachu o takiej nazwie. Paradoksalnie jednak jest to atutem tej kompozycji autorstwa Jerome Epinette'a ( którego notabene uważam za jednego z najzdolniejszych perfumiarzy młodego pokolenia, kreatora m.in. futurystycznego M/Mink tejże mark i), gdyż w tym kontekście trzeba docenić niekonwencjonalne podejście perfumiarza do realizacji tematu. Baudelaire'a lokuję w kategorii nowoczesnych zapachów kadzidlanych, pozbawionych konotacji sakralnych. Najpierw pięknie wybrzmiewa aspekt przyprawowy, z przebijającą się charakterystyczną nutą " roślinną ", następnie pojawia się niezwykle frapujący akord kwiatowy ( hiacynt ) na subtelnym olibanowym tle. Do tego dochodzi bardzo delikatna, zamszowa nuta skórzana. Papirus zaś przydaje fakturze zapachu pylistości. Baza bardzo męska z elegancką, nieekspansywną paczulą i czarną ambrą. Baudelaire jest niewątpliwie zapachem eleganckim, ale także w jakiś przewrotny sposób także niepokojącym i pomimo braku ostentacyjnego turpizmu, również nieco dekadenckim. Wprowadza mnie w melancholijny nastrój, albo - co nawet bardziej prawdopodobne - w jakiś tajemniczy sposób znakomicie rezonuje z tym aspektem mojej osobowości.
Ocenę zmieniam na "6" i honoruję zapach zdjęciem .

[Fussli]

Rozumiem, że parametry ma bardzo dobre?